KORUPCJA i ANTYKORUPCJA. Szkolenie antykorupcyjne. Procedury antykorupcyjne. Zwalczanie korupcji. Przeciwdziałanie korupcji. Prewencja antykorupcyjna. Niekaralne formy korupcji. Czym jest korupcja? CBA. Korupcja w firmach. Korupcja w administracji. Łapówki. Zjawisko korupcji w Polsce. Rodzaje korupcji. Przekupstwo (łapownictwo). Płatna protekcja. Nadużycie uprawnień. Udaremnianie, utrudnianie przetargu publicznego. Nepotyzm. Kumoterstwo. Konflikt interesów. Korupcja wyborcza. Szkolenia antykorupcyjne - Artur Frydrych - Szkolenia. - KORUPCJA i ANTYKORUPCJA. Szkolenie antykorupcyjne. Procedury antykorupcyjne. Zwalczanie korupcji. Przeciwdziałanie korupcji. Prewencja antykorupcyjna. Niekaralne formy korupcji. Czym jest korupcja? CBA. Korupcja w firmach. Korupcja w administracji. Łapówki. Zjawisko korupcji w Polsce. Rodzaje korupcji. Przekupstwo (łapownictwo). Płatna protekcja. Nadużycie uprawnień. Udaremnianie, utrudnianie przetargu publicznego. Nepotyzm. Kumoterstwo. Konflikt interesów. Korupcja wyborcza. Szkolenia antykorupcyjne - Artur Frydrych - Szkolenia.

KORUPCJA
i
antykorupcja
Przejdź do treści
KORUPCJA i ANTYKORUPCJA. Szkolenie antykorupcyjne. Procedury antykorupcyjne. Zwalczanie korupcji. Przeciwdziałanie korupcji. Prewencja antykorupcyjna. Niekaralne formy korupcji. Czym jest korupcja? CBA. Korupcja w firmach. Korupcja w administracji. Łapówki. Zjawisko korupcji w Polsce. Rodzaje korupcji. Przekupstwo (łapownictwo). Płatna protekcja. Nadużycie uprawnień. Udaremnianie, utrudnianie przetargu publicznego. Nepotyzm. Kumoterstwo. Konflikt interesów. Korupcja wyborcza. Szkolenia antykorupcyjne - Artur Frydrych - Szkolenia.
NASZE SZKOLENIA I USŁUGI:
Pogadanki i szkolenia antykorupcyjne.
Realizacja szkoleń z możliwością
DOJAZDU DO KLIENTA
na terenie ałego kraju.

Szkolenia antykorupcyjne prowadzone z uwzględnieniem wytycznych CBA dla tego typu szkoleń kierowanych do organów administracji publicznej, przedsiębiorców oraz innych podmiotów funkcjonujących w obszarach zagrożenia korupcją.
Aktualnie proponuję trzy gotowe programy szkolenia antykorupcyjnego, z których każdy może zostać dodatkowo zmodyfikowany wg. indywidualnych życzeń zamawiającego. Sa to:


Podstawowe szkolenie antykorupcyjne.

Rozszerzone szkolenie antykorupcyjne.

Szkolenie antykorupcyjne z elementami technik przesłuchań.


Szczegółowy opis każdego z ww. szkoleń antykorupcyjnych wraz z jego programem i dodatkowymi informacjami znajduje się poniżej.

Zapraszam.
PODSTAWOWE

szkolenie antykorupcyjne:
Opis podstawowego szkolenia antykorupcyjnego:


Korupcja to zjawisko które chociaż w ostatnich latach uległo znacznemu ograniczeniu to w dalszym ciągu pozostaje realnym problemem który dotyka zarówno organy administracji publicznej, podmioty zawiadujące majątkiem publicznym jak i przedsiębiorców czy zwykłych obywateli zarówno na styku z administracją jak i innych kontaktach w których jedna ze stron jest uprzywilejowana wobec drugiej (decyduje o czymś istotnym dla drugiej strony).

Nasze podstawowe szkolenie antykorupcyjne kierujemy do podmiotów i osób w nich zatrudnionych które w związku ze swoją działalnością są narażone na pokusy korupcyjne, po obu stronach procederu (dający, biorący, proponujący, żądający…). W jego trakcie pokażemy podstawowe symptomy zagrożeń korupcyjnych oraz sposoby postępowania w przypadku ich zaistnienia. Poniżej zaproponowany program szkolenia każdorazowo może zostać dostosowany do zindywidualizowanych potrzeb zamawiającego związanych z rodzajem podmiotu, branżą czy rynkiem na którym funkcjonuje, specyfiką zagrożeń korupcyjnych dotyczących danego podmiotu.

Program / zagadnienia omawiane podczas podstawowego szkolenia antykorupcyjnego:


Wprowadzenie.
Definicja korupcji.
Rodzaje korupcji.
Odpowiedzialność karna za czyny korupcyjne.
Niekaralne formy korupcji.
Odpowiedzialność dyscyplinarna za czyny korupcyjne.
Korupcja jako cel pozorny.
Symptomy zjawisk korupcyjnych.
Właściwa reakcja w przypadku zaistnienia zdarzenia korupcyjnego lub podejrzenia możliwości jego zaistnienia w przyszłości.
Zachowania które powinny budzić czujność i wzmożoną ostrożność podczas kontaktu.
Prawidłowe (bezpieczne) postępowanie z "łapówką".
Korupcja jako narzędzie w procesie wywierania nacisku (cel pozorny i cel rzeczywisty - dalekosiężny).
Wewnętrzne procedury antykorupcyjne.
Narzędzia (metody) behawioralne służące badaniu potencjalnej podatności na korupcję. Stosowanie i rozpoznanie ich stosowania.
Pytania / konsultacje indywidualne.
CZAS SZKOLENIA:

szkolenie jednodniowe
trwające ok. 4-6 godzin.
ROZSZERZONE

szkolenie antykorupcyjne:
Opis rozszerzonego szkolenia antykorupcyjnego:


Korupcja to zjawisko które chociaż w ostatnich latach uległo znacznemu ograniczeniu to w dalszym ciągu pozostaje realnym problemem który dotyka zarówno organy administracji publicznej, podmioty zawiadujące majątkiem publicznym jak i przedsiębiorców czy zwykłych obywateli zarówno na styku z administracją jak i innych kontaktach w których jedna ze stron jest uprzywilejowana wobec drugiej (decyduje o czymś istotnym dla drugiej strony).

Nasze szkolenie antykorupcyjne w wersji rozszerzonej kierujemy do podmiotów i osób w nich zatrudnionych które w związku ze swoją działalnością są narażone na pokusy korupcyjne, po obu stronach procederu (dający, biorący, proponujący, żądający…). W jego trakcie pokażemy podstawowe symptomy zagrożeń korupcyjnych oraz sposoby postępowania w przypadku ich zaistnienia. Poniżej zaproponowany program szkolenia każdorazowo może zostać dostosowany do zindywidualizowanych potrzeb zamawiającego związanych z rodzajem podmiotu, branżą czy rynkiem na którym funkcjonuje, specyfiką zagrożeń korupcyjnych dotyczących danego podmiotu.

Celem szkolenia jest wszechstronne przygotowanie jego uczestników do właściwych zachowań w sytuacjach zagrożenia korupcją. Zachowań które z jednej strony będą ograniczały sam proceder korupcyjny a z drugiej zapewnią bezpieczeństwo prawne osób które stały się mimowolnymi uczestnikami zdarzeń i sytuacji korupcyjnych poprzez pokazanie właściwych (zalecanych) wzorców zachowań w sytuacjach o charakterze korupcyjnym.

Warto w tym miejscu zauważyć, że nie zawsze propozycja korupcyjna pada bezpośrednio i wprost. Obie strony potencjalnego procederu zdają sobie bowiem sprawę z ryzyk związanych nie tylko z samym uwikłaniem się w proceder, ale także już z samą propozycją korzyści (zażądaniem, zaproponowaniem). W tej sytuacji często pierwszym etapem może być rozpoznanie przeciwnika, jego podatności na współpracę korupcyjną. Może to być realizowane za pomocą różnych metod wśród których na szczególną uwagę zasługuje wykonanie  np. prostego testu/badania behawioralnego, które daje badającemu informację nt. potencjalnej podatności korupcyjnej badanego a jednocześnie jest bezpieczne prawnie. Taka rozmowa może być pierwszym etapem nawiązania relacji korupcyjnej (badanie gruntu).  Rozpoznanie zjawiska na tym etapie pozwala na wczesne przeciwdziałanie, zaś umiejętne jego przeprowadzenie na uniknięcie odpowiedzialności karnej w przypadku przeciwnika niepodatnego lub niejawnie rejestrującego kontakt.

Trzeba także zwrócić uwagę na inne zjawiska, szczególnie w odniesieniu do niektórych podmiotów państwowych w których korupcja jest jedynie celem pozornym. W rzeczywistości prowadzi do dalszych działań przymuszających osobę wcześniej skorumpowaną, by ta dopuściła się innych zachowań (czynów), których w innych okolicznościach by nie popełniła.

Warto też mieć świadomość społeczno-ekonomicznych skutków korupcji, w tym wpływu korupcji na życie jednostek i grup społecznych oraz funkcjonowanie organizacji, przedsiębiorstw, organów państwa oraz Państwa jako całości. Przełożenia zjawiska korupcji na codzienność, na skutki dla państwa i obywatela, także tego który nie ma bezpośredniego udziału w zjawisku korupcyjnym (nie daje / nie bierze). Rodzajów korupcji występujących w społeczeństwie jak łapówkarstwo, nepotyzm, układy nieformalne, konflikty interesów itd… Mechanizmów kontroli społecznej. Wiedzy o służbach państwowych w których kompetencji jest walka z korupcją gdzie szukać pomocy.



Do programu szkolenia, warto także wprowadzić treści oparte na wewnętrznych procedurach antykorupcyjnych jeżeli podmiot zlecający szkolenie takie procedury posiada, co wymiernie podnosi efektywność szkolenia.
Program / zagadnienia omawiane podczas rozszerzonego szkolenia antykorupcyjnego:


Wprowadzenie.
Podstawowe pojęcia.
Definicja korupcji.
Rodzaje korupcji.
Odpowiedzialność karna za czyny korupcyjne.
Niekaralne formy korupcji.
Odpowiedzialność dyscyplinarna za czyny korupcyjne.
Korupcja jako cel pozorny.
Symptomy zjawisk korupcyjnych.
Czym jest "łapówka"?
Co może być "łapówką"?
Co może zostać uznane za "łapówkę"?
Kryterium wartości.
Wartość "zmienna".
Społeczno-ekonomiczne skutki korupcji.
Korzyść majątkowa lub osobista
Czym jest korzyść majątkowa?
Czym jest korzyść osobista?
Na czym polega przyjęcie korzyści majątkowej?
Na czym polega przyjęcie korzyści osobistej?
Na czym polega przyjęcie obietnicy korzyści majątkowej?
Na czym polega przyjęcie obietnicy korzyści osobistej?
Osoba pełniąca funkcję publiczną.
Czym jest funkcja publiczna?
Kim jest osoba pełniąca funkcję publiczną?
Profilaktyka antykorupcyjna – sposoby ograniczenia korupcji.
Symptomy wystąpienia ryzyka zwiększonej podatności na korupcję.
Algorytm postępowania urzędnika (bądź innej osoby) poddawanego presji korupcyjnej.
Algorytm postępowania urzędnika (bądź innej osoby) posiadającego informacje na temat korupcyjnego zachowania innego urzędnika.
Algorytm postępowania urzędnika (bądź innej osoby), wobec którego podjęto próbę skorumpowania.
Czego urzędnik (bądź inna osoba) nie powinien robić w sytuacji podjętej wobec niego próby korupcyjnej.
Właściwa reakcja w przypadku zaistnienia zdarzenia korupcyjnego lub podejrzenia możliwości jego zaistnienia w przyszłości.
Zachowania które powinny budzić czujność i wzmożoną ostrożność podczas kontaktu.
Prawidłowe (bezpieczne) postępowanie z "łapówką".
Korupcja jako narzędzie w procesie wywierania nacisku (cel pozorny i cel rzeczywisty - dalekosiężny).
Wewnętrzne procedury antykorupcyjne.
Narzędzia (metody) behawioralne służące badaniu potencjalnej podatności na korupcję. Stosowanie i rozpoznanie ich stosowania.
Pytania / konsultacje indywidualne.



MODUŁ WARSZTATOWY.
CZAS SZKOLENIA:

szkolenie dwudniowe
trwające ok. 12 godzin.
SZKOLENIE ANTYKORUPCYJNE

z elementami technik przesłuchań:
Opis szkolenia antykorupcyjnego z elementami technik przesłuchań:


Praca w sektorach gospodarki i administracji szczególnie narażonych na procedery korupcyjne nierozerwalnie wiąże się także z ryzykiem bycia przesłuchiwanym w związku z podejrzeniami udziału w takich procederach bądź wiedzy o nich. Przesłuchania takie nigdy nie należą do przyjemnych. Warto choć trochę poznać stosowane w trakcie takich przesłuchań metody i techniki aby nie stać się ich mimowolną ofiarą. By mieć kontrolę nad tym co się w trakcie takiego przesłuchania wokół nas dzieje. By nie dać się zmanipulować przesłuchującemu i samemu się nie pogrążyć.

Proponowane szkolenie antykorupcyjne  z elementami technik przesłuchań obejmuje zakres tematyczny opisanego powyżej rozszerzonego szkolenia antykorupcyjnego wzbogaconego o podstawowe techniki i metody przesłuchań z uwzględnieniem także podstawowych technik oporu w trakcie przesłuchań.



Do programu szkolenia, warto także wprowadzić treści oparte na wewnętrznych procedurach antykorupcyjnych jeżeli podmiot zlecający szkolenie takie procedury posiada, co wymiernie podnosi efektywność szkolenia.
Program / zagadnienia omawiane podczas szkolenia antykorupcyjnego z elementami technik przesłuchań:


DZIAŁ I:
KORUPCJA I ANTYKORUPCJA:

Wprowadzenie.
Podstawowe pojęcia.
Definicja korupcji.
Rodzaje korupcji.
Odpowiedzialność karna za czyny korupcyjne.
Niekaralne formy korupcji.
Odpowiedzialność dyscyplinarna za czyny korupcyjne.
Korupcja jako cel pozorny.
Symptomy zjawisk korupcyjnych.
Czym jest "łapówka"?
Co może być "łapówką"?
Co może zostać uznane za "łapówkę"?
Kryterium wartości.
Wartość "zmienna".
Społeczno-ekonomiczne skutki korupcji.
Korzyść majątkowa lub osobista
Czym jest korzyść majątkowa?
Czym jest korzyść osobista?
Na czym polega przyjęcie korzyści majątkowej?
Na czym polega przyjęcie korzyści osobistej?
Na czym polega przyjęcie obietnicy korzyści majątkowej?
Na czym polega przyjęcie obietnicy korzyści osobistej?
Osoba pełniąca funkcję publiczną.
Czym jest funkcja publiczna?
Kim jest osoba pełniąca funkcję publiczną?  
Korupcja jako narzędzie w procesie wywierania nacisku (cel pozorny i cel rzeczywisty - dalekosiężny).

DZIAŁ II:
PRZECIWDZIAŁANIE KORUPCJI:

Profilaktyka antykorupcyjna – sposoby ograniczenia korupcji.
Symptomy wystąpienia ryzyka zwiększonej podatności na korupcję.
Algorytm postępowania urzędnika (bądź innej osoby) poddawanego presji korupcyjnej.
Algorytm postępowania urzędnika (bądź innej osoby) posiadającego informacje na temat korupcyjnego zachowania innego urzędnika.
Algorytm postępowania urzędnika (bądź innej osoby), wobec którego podjęto próbę skorumpowania.
Czego urzędnik (bądź inna osoba) nie powinien robić w sytuacji podjętej wobec niego próby korupcyjnej.
Właściwa reakcja w przypadku zaistnienia zdarzenia korupcyjnego lub podejrzenia możliwości jego zaistnienia w przyszłości.
Zachowania które powinny budzić czujność i wzmożoną ostrożność podczas kontaktu.
Prawidłowe (bezpieczne) postępowanie z "łapówką".
Wewnętrzne procedury antykorupcyjne.
Narzędzia (metody) behawioralne służące badaniu potencjalnej podatności na korupcję. Stosowanie i rozpoznanie ich stosowania.

DZIAŁ III:
ELEMENTY TECHNIK PRZESŁUCHAŃ:

Czym jest przesłuchanie.
Przesłuchanie jako proces prawny i psychologiczny.
Podstawowe zasady przesłuchiwania.
Przebieg procesu przesłuchania.
Gry psychologiczne i ich ukryte cele realizowane w trakcie przesłuchań.
Typy rozmów, ich cele i wykorzystanie (rozmowa sondażowa, rozmowa indagacyjna, rozmowa potwierdzająca, rozmowa wykluczająca).
Rodzaje pytań, ich cele i wykorzystanie (pytania otwarte, pytania zamknięte, pytania behawioralne, pytania przynęty, pytania naprowadzające, pytania z ukrytą odpowiedzią, pytania zamykające).
Metody oddziaływania na rozmówcę nieszczerego (metoda “wywiadu poznawczego”, metoda ujawniania związku świadka ze sprawą, metoda perswazji, metoda przypominania, metoda wytwarzania u świadka poczucia bezpieczeństwa, metoda bezpośredniego wykazywania kłamstwa, metoda „ślepej uliczki", metoda „wszechwiedzy", metoda szczegółowych pytań, metoda ujawniania motywów kłamstwa, inne techniki i metody…).
Elementy mowy ciała (zachowania i przekazy pozawerbalne, odruchy kontrolowalne i bezwarunkowe,  mikrogrymasy, postawy, emocje, maskowanie przekazu pozawerbalnego, spójność przekazu werbalnego z niewerbalnym, wskaźniki kłamstwa / nieszczerości).
Postępowanie po ujawnieniu nieszczerości rozmówcy.
Kryteria analizy wiarygodności wypowiedzi / relacji ze względu na treść.
Techniki obronne stosowane w celu nieujawnienia informacji.

DZIAŁ IV:
PODSUMOWANIE:

Zajęcia warsztatowe.
Pytania / konsultacje indywidualne.



MODUŁ WARSZTATOWY.
CZAS SZKOLENIA:

szkolenie trzydniowe
trwające ok. 18 godzin.
Realizacja szkoleń z możliwością
DOJAZDU DO KLIENTA
na terenie ałego kraju.

Szkolenia antykorupcyjne prowadzone z uwzględnieniem wytycznych CBA dla tego typu szkoleń kierowanych do organów administracji publicznej, przedsiębiorców oraz innych podmiotów funkcjonujących w obszarach zagrożenia korupcją.
UWAGA! Każde z wyżej opisanych szkoleń antykorupcyjnych może zostać zmodyfikowane w sposób uwzględniający zindywidualizowane potrzeby zlecającego.
Dodatkowe informacje dot. szkoleń, ich programów, cen oraz warunków realizacji udostępniamy na stronie:

Procedury antykorupcyjne.
Na zlecenie podmiotów zainteresowanych stworzeniem wewnętrznych PROCEDUR ANTYKORUPCYJNYCH przygotowujemy profesjonalne procedury uwzględniające zarówno indywidualną specyfikę danego podmiotu, obszar jego działalności, specyfikę rynku jak też wytyczne w zakresie polityki antykorupcyjnej CBA.



Usługi związane z przygotowaniem i wdrożeniem procedur antykorupcyjnych realizowane są z możliwością DOJAZDU DO KLIENTA na terenie całego kraju.

Usługa w zakresie przygotowania wewnętrznych procedur antykorupcyjnych obejmuje:


1. Konsultację wstępną obejmującą zapoznanie się ze specyfiką podmiotu, oczekiwaniami zlecającego i innymi istotnymi kwestiami z punktu widzenia przyszłej instrukcji antykorupcyjnej, w oparciu o którą następuje;
2. Przygotowanie i przedstawienie wstępnych założeń do polityki antykorupcyjnej, a po ich akceptacji;
3. Przedstawienie gotowej procedury antykorupcyjnej.
4. Modyfikację procedury antykorupcyjnej uwzględniającą ewentualne uwagi zlecającego.
5. Dodatkowe konsultacje w zakresie wdrożenia polityki/procedur antykorupcyjnych w podmiocie.
Dodatkowo usługa może także być rozszerzona o przeszkolenie całości załogi lub wybranych osób w zakresie wprowadzonych procedur antykorupcyjnych i ich wdrożenia.
Pakiety antykorupcyjne.
Pakiety antykorupcyjne to usługa kompleksowa kierowana do podmiotów chcących wdrożyć profesjonalną politykę antykorupcyjną w swojej organizacji. W ramach pakietów antykorupcyjnych oferuję:


Przygotowanie procedur antykorupcyjnych dla danego podmiotu uwzględniających zarówno indywidualną specyfikę danego podmiotu jak też wytyczne w zakresie polityki antykorupcyjnej CBA (patrz procedury antykorupcyjne).

Wdrożenie polityki antykorupcyjnej w danym podmiocie.

Przeszkolenie osób zatrudnionych w danym podmiocie (wskazane osoby lub cała załoga) w zakresie procedur i polityki antykorupcyjnej.

Przeszkolenie osób zatrudnionych w danym podmiocie (wskazane osoby lub cała załoga) w zakresie przeciwdziałania korupcji (patrz szkolenia antykorupcyjne).

Konsultacji i wsparcie eksperckie (patrz usługi eksperckie).

Przygotowanie i przeszkolenie osób których zadaniem będzie w przyszłości osłona antykorupcyjna podmiotu (patrz prewencja i wewnetrzne działania zwalczające korupcję).

Inne czynności wynikające ze specyfiki lub potrzeb podmiotu zlecającego.
Prewencja i wewnetrzne działania zwalczające korupcję.
Oferujemy wsparcie eksperckie w zakresie prewencji antykorupcyjnej oraz wewnętrznych działań nastawionych na zwalczanie korupcji i jej zapobieganie. Oferta w tym zakresie jest każdorazowo dostosowywana do specyfiki, potrzeb oraz oczekiwań podmiotu zlecającego.

Obejmuj zarówno działania prewencyjne jak i kontrolne wobec osób potencjalnie zagrożonych procederem korupcji.

W ramach usługi możemy także przeszkolić komórki lub wskazane osoby których zadaniem w przyszłości będzie wewnętrzna osłona antykorupcyjna podmiotu oraz działania prewencyjne w zakresie zapobiegania korupcji.
Usługi eksperckie.
Świadczę usługi eksperckie, doradcze oraz wdrożeniowe w zakresie przeciwdziałania korupcji i osłony antykorupcyjnej podmiotów i osób.



Swoim klientom gwarantuję pełną dyskrecję.
Realizacja usług z możliwością
DOJAZDU DO KLIENTA
na terenie ałego kraju.
KONTAKT
KONTAKT / dodatkowe informacje:



6 0 6 . 6 3 3 . 4 4 8
s z k o l e n i a  @  s p e c j a l i s t a . e d u . p l




Dodatkowe informacje / strona główna serwisu

Dodatkowe informacje o szkoleniach i świadczonych usługach, także z innych dziedzin, oraz ceny szkoleń i usług udostępniamy na stronie głównej serwisu do odwiedzenia której serdecznie zapraszam.




W przypadku dodatkowych pytań
zapraszam do kontaktu bezpośredniego.
Prowadzimy także
szkolenia i kursy zawodowe
w zakresie:


Szpiegostwo gospodarcze i ochrona zasobów informacyjnych;

Metody i techniki przesłuchań, sposoby ataku i obrony, techniki oporu;

Profesjonalne rozpoznanie kłamstwa oraz nieszczerych postaw i zachowań w relacjach interpersonalnych, metody skutecznego kłamania;

Metodyka prowadzenia rozmów wyjaśniających;

Atak socjotechniczny jako narzędzie wyłudzania informacji;

Socjotechnika i techniki manipulacyjne;

Profesjonalne techniki dezinformacji i manipulacji przekazem publicznym/masowym (obrona i atak);

Zasady organizacji poufnych spotkań biznesowych wraz z zabezpieczeniem kontrinwigilacyjnym kontaktów;

Zasady minimalizujące ryzyka związane z prowadzeniem nieformalnych rozmów handlowych które muszą opierać się na wzajemnym zaufaniu i treściach mogących rodzić niepożądane konsekwencje;

Szkolenia antykorupcyjne.


Przykładowe programy oraz opisy poszczególnych szkoleń prezentuję na stronie www.SPECJALISTA.edu.pl.



Każdy z zaprezentowanych tam programów może zostać zmodyfikowany w taki sposób aby dopasować go do Państwa zindywidualizowanych potrzeb.
SPECJALISTA.edu.pl







Wiedza, praktyka i doświadczenie | są dziś do twojej dyspozycji.

...wykorzystaj to we własnym interesie!

KORUPCJA i ANTYKORUPCJA. Szkolenie antykorupcyjne. Procedury antykorupcyjne. Zwalczanie korupcji. Przeciwdziałanie korupcji. Prewencja antykorupcyjna. Niekaralne formy korupcji. Czym jest korupcja? CBA. Korupcja w firmach. Korupcja w administracji. Łapówki. Zjawisko korupcji w Polsce. Rodzaje korupcji. Przekupstwo (łapownictwo). Płatna protekcja. Nadużycie uprawnień. Udaremnianie, utrudnianie przetargu publicznego. Nepotyzm. Kumoterstwo. Konflikt interesów. Korupcja wyborcza. Szkolenia antykorupcyjne - Artur Frydrych - Szkolenia.
BEZPŁATNY PORADNIK ANTYKORUPCYJNY ON-LINE
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

DEFINICJA KORUPCJI


Czym jest korupcja?

Korupcja to czyn polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;

Korupcja to czyn polegający na żądaniu lub przyjmowaniu przez osobę pełniącą funkcję publiczną bezpośrednio, lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;

Korupcja to czyn popełniany w toku działalności gospodarczej, obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu, bezpośrednio lub pośrednio, osobie kierującej jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych lub pracującej w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub na rzecz jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie;

Korupcja to czyn popełniany w toku działalności gospodarczej obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na żądaniu lub przyjmowaniu bezpośrednio lub pośrednio przez osobę kierującą jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych lub pracującą w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

PRZYJĘCIE KORZYŚCI MAJĄTKOWEJ LUB OSOBISTEJ



Czym jest KORZYŚĆ MAJĄTKOWA?

Korzyść majątkowa – (art. 115 § 4 k.k.) to każde dobro, które jest w stanie zaspokoić określoną potrzebę, a jego wartość da się wyrazić w pieniądzu. Korzyścią tą może być nie tylko przyrost majątku, ale i wszystkie korzystne umowy (np. pożyczka udzielona na preferencyjnych warunkach, darowizna, zwolnienie z długu, wygranie przetargu).



Czym jest KORZYŚĆ OSOBISTA?

Korzyść osobista – (art. 115 § 4 k.k.) to świadczenie o charakterze nie majątkowym, polepszające sytuację osoby, która je uzyskuje (np. obietnica awansu, odznaczenie orderem, wyuczenie zawodu, ograniczenie obowiązków zawodowych, przyjęcie na praktykę, na staż, wysłanie na za graniczne stypendium, wykreowanie korzystnego wizerunku w mediach).



Czym jest PRZYJĘCIE KORZYŚCI MAJĄTKOWEJ LUB OSOBISTEJ?

Przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej oznacza faktyczne za władnięcie nią przez sprawcę, np. przyjęcie pieniędzy, drogiego prezentu, obietnicy awansu.



Czym jest PRZYJĘCIE OBIETNICY KORZYŚCI MAJĄTKOWEJ LUB OSOBISTEJ?

Przyjęcie obietnicy korzyści majątkowej lub osobistej polega na za akceptowaniu przez sprawcę przyrzeczenia udzielenia którejkolwiek z tych korzyści dla siebie, ewentualnie osoby wskazanej. Nieważne jest więc, czy proceder ten realizowany jest osobiście, czy z pomocą po średników – w każdym przypadku jest to przestępstwo.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

RODZAJE KORUPCJI


Podstawowe rodzaje korupcji to:

Przekupstwo (łapownictwo),
Wykorzystywanie środków budżetowych i majątku publicznego do celów prywatnych lub osobistych korzyści,
Płatna protekcja (pośrednictwo),
Nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego,
Udaremnianie lub utrudnianie przetargu publicznego,
Nepotyzm,
Kumoterstwo,
Korupcja wyborcza.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

PRZEKUPSTWO (ŁAPOWNICTWO)



Najczęściej spotykaną formą korupcji jest przekupstwo, zwane także łapownictwem.

W prawie karnym spotyka się dwie jego odmiany: bierną (osoby otrzymujące łapówkę) i czynną (osoby proponujące łapówkę).



Łapownictwo bierne

Artykuł 228 Kodeksu Karnego odnosi się do łapownictwa biernego, potocznie określanego jako sprzedajność.

Na mocy tego artykułu można skazać funkcjonariusza publicznego, który łapówkę przyjmuje lub jej żąda uzależniając wykonanie określonej czynności lub odstąpienie od określonej czynności w zamian za łapówkę.



Łapownictwo czynne

Artykuł 229 Kodeksu Karnego określa przekupstwo czynne. W tym przypadku ten, kto udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze.

W ten sposób określono przestępstwo łapownictwa czynnego, potocznie nazywane przekupstwem.

Może je popełnić każdy, kto wręcza, bądź obiecuje wręczyć łapówkę w zamian za załatwienie interesującej jej sprawy w urzędzie czy instytucji.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

KORUPCJA TO NIE TYLKO ŁAPÓWKI



Oprócz najczęstszego rodzaju korupcji czyli klasycznego przekupstwa zwanego potocznie łapówkarstwem w obrocie prawnym występują także inne formy korupcji wśród których najpowszechniejsze to:



Płatna protekcja (pośrednictwo).

Przestępstwo płatnej protekcji polega na udzieleniu lub obietnicy udzielenia pośrednikowi korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi.

Płatna protekcja (pośrednictwo) polega więc na tym, że obdarowujemy osobę sprzedajną w zamian za jej pośrednictwo. Celem działania sprawcy jest więc wynagrodzenie osoby pośrednika za pośrednictwo w załatwieniu sprawy.



Nadużycie uprawnień przez funkcjonariusza publicznego.

Przestępstwo nadużycia uprawnień może popełnić wyłącznie funkcjonariusz publiczny, który przekracza swoje uprawnienia lub nie dopełnia swojego obowiązku i w ten sposób działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego.

Dla zaistnienia tego przestępstwa nie jest wymagane powstanie szkody.

Sprawca wypełnia znamiona tego przestępstwa poprzez działanie lub zaniechanie, które stwarza zagrożenie dla dobra prawnie chronionego.

Dla przypisania sprawstwa tego przestępstwa konieczne jest ustalenie podstaw i zakresu odpowiedzialności funkcjonariusza publicznego.



Udaremnianie lub utrudnianie przetargu publicznego.

Udaremnianie lub utrudnianie przetargu publicznego to kolejna forma korupcji określona w Kodeksie Karnym, tym razem w art. 305.

Co ważne, warunkiem koniecznym dokonania przestępstwa nie jest osiągnięcie przez sprawcę korzyści majątkowej.

Czyn dokonany jest, bowiem z chwilą udaremnienia lub utrudnienia przetargu.

Czyn ten może być dokonany zarówno przez działanie, jak i zaniechanie.

Podmiotem tego przestępstwa może być każdy pracownik organu.



Nepotyzm.

Nepotyzm to nic innego, jak nadużywanie zajmowanego stanowiska poprzez faworyzowanie, protegowanie członków własnej rodziny przy osiąganiu korzyści materialnych, pozycji społecznych czy określonych przywilejów.



Kumoterstwo.

Kumoterstwo to z kolei wzajemne popieranie się ludzi związanych ze sobą pokrewieństwem, zażyłością lub przynależnością do określonej grupy, zwykle dla osiągnięcia wyższej pozycji społecznej lub zawodowej, a także w celu uzyskania korzyści materialnych, nieopierające się na ocenie przydatności i wartości tych osób, lecz wyłącznie na fakcie znajomości lub powiązań towarzyskich.



Korupcja wyborcza.

Szczególnym rodzajem korupcji, określonym w art. 250a Kodeksu Karnego, jest korupcja wyborcza.

Wyjątkowość tego procederu polega na tym, że to funkcjonariusz publiczny oferuje korzyści w zamian za poparcie dla siebie, a „zwykły człowiek” te korzyści otrzymuje.

Mogą to być różne sytuacje. Od najbardziej prymitywnych, takich jak zdobywanie przychylności wyborców dzięki suto zastawionym stołom, aż do szczegółowych obietnic pracy, awansu, załatwienia ważnych spraw.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

SYMPTOMY WYSTĄPIENIA RYZYKA ZWIĘKSZONEJ PODATNOŚCI NA KORUPCJĘ



Należy stwierdzić, że korupcja przybiera z reguły charakter „wielopiętrowy” i „wieloszczeblowy”. Ta sama osoba bywa raz wręczającym łapówkę, innym razem przyjmującym łapówkę. Świadczy bowiem w sposób nielegalny usługi osobom usytuowanym niżej w hierarchii instytucji, ewentualnie petentom z zewnątrz, sama zaś musi opłacać swoich przełożonych. Pieniądze pochodzące z korupcji związanej z wykorzystywaniem stanowiska czy możliwości związanych z pełnioną funkcją zostają następ nie przeznaczone w celu korumpowania innych. W tak wadliwie funkcjonującej instytucji możliwe jest wystąpienie następujących symptomów:

• Problemy finansowe zatrudnionych, życie ponad stan, życie na kredyt.
• Antagonizmy personalne pomiędzy pracownikami i poziom życia niektórych osób znacznie odbiegający od pozostałych.
• Stwierdzone błędy i nieprawidłowości w składanych oświadczeniach majątkowych.
• Skłonności zatrudnionych do hazardu.
• Bliskie osobiste relacje pomiędzy pracownikami (ryzyko zmowy).
• Nawiązywanie relacji towarzyskich z petentami.
• Rywalizacja o lepsze stanowisko i warunki pracy umożliwiające większy dostęp do petentów.
• Nadużywanie alkoholu, zażywanie narkotyków.
• Częsta praca po godzinach (nieuzasadniona), niewykorzystywanie urlopu, praca w innych godzinach niż podstawowe.
• Brak znajomości przez przełożonych regulacji prawnych związanych z wykonywaniem zadań i odpowiedzialnością prawną podejmowanych działań i decyzji.
• Zaangażowanie starszych rangą urzędników w prace będące poniżej ich kompetencji, a dających kontrolę nad tokiem podejmowania decyzji; wchodzenie w kompetencje podwładnych.
• Nieinformowanie przełożonych o podejmowanych decyzjach, wchodzenie w ich kompetencje.
• Skupienie w ręku jednej osoby zbyt dużej liczby kompetencji i obowiązków.
• Prowadzenie przez jedną osobę danej sprawy/zagadnienia od początku do końca.
• Brak jasno podzielonych kompetencji i zakresu odpowiedzialności poszczególnych pracowników oraz przełożonych.
• Zaległości w wykonywanej pracy.
• Niewystarczająca kontrola i nadzór ze strony zwierzchników.
• Brak nadzoru nad siecią komputerową, słabe zabezpieczenia sieci.
• Niewypełnianie lub niedostateczne wypełnianie obowiązków sprawozdawczych / statystycznych / kontrolnych, błędy w prowadzonej dokumentacji.
• Przekazywanie na zewnątrz niepełnych lub nieprawdziwych informacji.
• Nierozpatrywanie składanych przez petentów i osoby z zewnątrz skarg na pracowników danej instytucji.
• Pomijanie lub nadużywanie procedur, np. przy udzielaniu zamówień publicznych:
– udzielanie znacznej ilości zamówień w trybie z tzw. wolnej ręki;
– występowanie sytuacji, w której środki przewidziane w poszczególnych kategoriach budżetu projektu wydatkowane są bez wystąpienia oszczędności.



Urzędnicy, oprócz znajomości symptomów mogących wskazywać na wystąpienie zjawisk korupcyjnych, muszą mieć również świadomość obowiązków, jakie na nich spadają w przypadku uzyskania wiedzy o popełnionych przestępstwach. Zdarza się, że w imię źle pojętego dobra instytucji lub solidarności tuszuje się wykryte nieprawidłowości, co może powodować konsekwencje prawne dla pracowników, którzy wiedząc o popełnionym przestępstwie, nie poinformowali o nim organu ścigania. Należy pamiętać, że przepis art. 304 § 1 k.p.k. stanowi, iż każdy, dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym organa ścigania. Natomiast w sytuacji, gdy pracownicy instytucji państwowych lub samorządowych, w związku z pełnioną przez siebie funkcją, dowiedzieli się o popełnieniu takiego przestępstwa, spoczywa na nich obowiązek prawny (304 § 2 k.k.). Niepowiadomienie organów ścigania może zostać potraktowane jako niedopełnienie obowiązku, tj. czyn z art. 231 k.k.

Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

ALGORYTM POSTĘPOWANIA URZĘDNIKA PODDAWANEGO PRESJI KORUPCYJNEJ LUB POSIADAJĄCEGO INFORMACJE NA TEMAT KORUPCYJNEGO ZACHOWANIA INNEGO URZĘDNIKA


• Urzędnik powiadamia bezpośredniego przełożonego o zdarzeniu i sporządza notatkę służbową je opisującą. Jeżeli okoliczności to uzasadniają, powyższe odbywa się z pominięciem drogi służbowej.

• Urzędnik zabezpiecza dowody. W miarę możliwości samodzielnie dąży do uzyskania jak największej liczby dowodów na potwierdzenie popełnienia przestępstwa, np. nagrania rozmowy, zebrania dokumentów, wskazania świadków.

• Jeżeli urzędnik w wyniku oceny sytuacji uzna, że będzie to działanie nieefektywne dowodowo, zwraca się o pomoc do organów ścigania, np. CBA, Policji. Służby te dysponują wiedzą procesową i operacyjną oraz profesjonalnymi środkami technicznymi umożliwiającymi zabezpieczenie dowodów popełnienia przestępstwa. Osoba zgłaszająca przestępstwo korupcji popełnione przez inne osoby może się zwrócić z prośbą o nieujawnianie, iż to ona złożyła zawiadomienie. Czynności zostaną podjęte wówczas w formie operacyjno-rozpoznawczej.

• Urzędnik współdziała z organem ścigania w zakresie koniecznym do sprawdzenia informacji o korupcji (np. szantażu urzędnika, presji korupcyjnej) i ewentualnego uzyskania dowodów przy zastosowaniu metod operacyjnych, np. kontrolowanego wręczenia/przyjęcia korzyści majątkowej66 czy kontroli operacyjnej, tzw. podsłuchów.

• W przypadku, gdy osoba popełniła przestępstwo korupcyjne, może uniknąć odpowiedzialności karnej lub uzyskać złagodzenie kary.

Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

PROFILAKTYKA ANTYKORUPCYJNA


• „Przykład z góry” – wydaje się, że najważniejszym elementem skutecznej strategii walki z korupcją jest promowanie uczciwych, przejrzystych i klarownych zasad przez kierownictwo instytucji. Pracownicy muszą mieć świadomość i pewność, że przełożeni sami postępują uczciwie. Ważne jest również upowszechnienie wśród urzędników przekonania, że żadne wykroczenia nie będą tolerowane i „zamiatane pod dywan”, że każde przestępstwo będzie zgłoszone i wyjaśnione. Kierownictwo postępuje uczciwie i stanowczo będzie to egzekwować od podwładnych.

• Zaprojektowanie i wdrożenie systemu sprawozdawczości z wykonywanych zadań – przełożeni powinni mieć świadomość zadań, jakie wykonują ich podwładni. Prowadzona na bieżąco sprawozdawczość jest narzędziem dyscyplinującym dla pracowników, a także ważnym dowodem w przypadku wykrycia nieprawidłowości.

• Pracownicy zaznajomieni ze wskazanymi w poprzedniej części symptomami powinni znać procedurę informowania przełożonych o swoich podejrzeniach. Powinna ona być możliwie krótka – bezpośrednio do kogoś z kierownictwa. Ważne jest, aby była zapewniona dyskrecja zgłaszanych nieprawidłowości, tak aby czyniący to pracownicy nie byli szykanowani.

• Zakres zadań i obowiązków pracowników powinien być ściśle określony, aby nie było dowolności w określaniu sposobu pracy/procedowania.

• Podejmowanie wiążących decyzji, praca nad jakimś jednostkowym zagadnieniem nie powinny być wykonywane przez jedną osobę. Co najmniej dwie osoby powinny być odpowiedzialne za rozpatrywanie danej kwestii.

• Rotacja w ramach zespołów pracowniczych. Okresowe zmiany w składzie grup zadaniowych spowodują większą przejrzystość podejmowanych decyzji i utrudnią powstanie wewnętrznych powiązań sprzyjających popełnianiu nadużyć.

• Wprowadzenie polityki obiegu dokumentów wewnątrz firmy.

• Opracowanie mapy, która by wskazywała obszary i procedury najbardziej zagrożone korupcją, tak aby objąć je szczególną ochroną.

• Wprowadzenie kodeksów etyki zawodowej dla poszczególnych grup zawodowych.
SZKOLENIE:

ZASADY MINIMALIZUJĄCE RYZYKA
związane z prowadzeniem nieformalnych rozmów handlowych które muszą opierać się na wzajemnym zaufaniu i treściach mogących rodzić niepożądane konsekwencje.


Żyjemy w czasach wszechobecnej zdrady i dwulicowości. Urządzenia rejestrujące nasze zachowania, słowa i gesty stały się codziennością. Są miniaturowe, a jednocześnie dokładne i precyzyjne w zapisie.

Jak w takich okolicznościach prowadzić rozmowy biznesowe które muszą opierać się na zaufaniu i treściach mogących rodzić niepożądane konsekwencje.

Jak bezpiecznie rozmawiać by utrwalona treść nie stanowiła obciążenia. Jak weryfikować szczerość intencji rozmówcy. Na jakie symptomy dwulicowości zwracać uwagę. Jakich zachowań się wystrzegać? Jak reagować gdy podwinie się noga? W kraju i poza nim.

Wszystkich zainteresowanych tematyką zapraszamy do udziału w szkoleniu. Szczegółowe informacje nt. szkolnia, jego opis i program znajdziesz tutaj.

Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

ALGORYTM POSTĘPOWANIA URZĘDNIKA, WOBEC KTÓREGO PODJĘTO PRÓBĘ SKORUMPOWANIA


• W przypadku, gdy interesant, wobec którego wykonywane są czynności służbowe, sugeruje „załatwienie w inny sposób” sprawy, z którą przyszedł do urzędu, należy zdecydowanie poinformować go, że takie zachowanie może być potraktowane jako przestępstwo przekupstwa.

• W razie kontynuowania przez osobę zachowania świadczącego o woli wręczenia korzyści majątkowej albo jej obietnicy, należy po prosić o dokładną interpretację jej zachowania, pytając „Co Pan/i przez to rozumie/proponuje?”. Sama sugestia, by np. „sprawę załatwić w inny sposób”, nie daje wystarczających podstaw do stwierdzenia, że doszło do próby korupcji. Karalne jest bowiem tylko usiłowanie (próba wręczenia łapówki), sprawstwo (wręczenie lub obietnica łapówki) oraz podżeganie (nakłanianie do przyjęcia łapówki lub jej obietnicy). Jednocześnie wskazane jest przybranie osoby trzeciej do czynności celem potwierdzenia przebiegu zdarzenia. Może to być inny urzędnik, względnie osoba z zewnątrz, np. inny petent. Korupcję charakteryzuje dynamicznie rozwijająca się symbolika, służąca kamuflażowi zachowań przestępczych. W takich sytuacjach przedmiot łapówki określa się jako np. „wyrazy wdzięczności”, „świadczenia szczególne”, „dowody współpracy”, „przyspieszacze”, „napiwek”, „dary losu”, „smarowacze”, „zwolnienia podatkowe”, „zbieranie pocztu królów polskich” („Proponuję, proszę pana, Jagiełłę, żeby było bez kłopotów”). Sposoby zachowań w sytuacji korupcyjnej Poradnik antykorupcyjny dla urzędników

• W razie jednoznacznego zachowania interesanta, wskazującego na zamiar wręczenia łapówki, urzędnik powinien traktować tę sytuację jako fakt zaistnienia przestępstwa korupcyjnego. W opisanej sytuacji urzędnik powinien podjąć niżej wymienione czynności.  Jeżeli to możliwe, dokonuje zgodnie z art. 243 § 1 k.p.k. tzw. obywatelskiego ujęcia sprawcy przestępstwa, np. przy pomocy służby ochrony, jednocześnie powiadamiając o zdarzeniu przełożonego.  Równocześnie informuje obywatela, że dopuścił się popełnienia przestępstwa łapownictwa.

Urzędnik lub jego przełożony niezwłocznie powiadamia o zdarzeniu organy ścigania, np. CBA, Policję (art. 304 § 2 k.p.k.).  W przypadku, gdy nastąpiło wręczenie, urzędnik wstępnie zabezpiecza miejsce przestępstwa (np. poprzez zamknięcie pomieszczenia) i dowody przestępstwa w sposób uniemożliwiający zatarcie ewentualnych śladów, np. linii papilarnych, w miarę możliwości używa rękawiczek albo innych zabezpieczeń przed utratą śladów.  Urzędnik niezwłocznie opisuje zdarzenie w notatce służbowej, zawierającej w miarę możliwości odpowiedzi na tzw. siedem złotych pytań (kto? co? gdzie? kiedy? w jaki sposób? czym? dlaczego?). Urzędnik wykonuje czynności w obecności osoby trzeciej. Jest to szczególnie ważne z uwagi na niebezpieczeństwo pomówienia przez osobę poddawaną czynnościom.   

Urzędnik wraz z „zatrzymanym” oczekuje na przybycie funkcjonariusza wezwanego organu ścigania.   Dalsze czynności na miejscu zdarzenia wykonuje funkcjonariusz wezwanej służby.  W trakcie czynności funkcjonariusza śledczego urzędnik pozostaje do jego dyspozycji celem poddania się czynnościom procesowym (np. złożenie zeznań w charakterze świadka, zawiadomienia o przestępstwie).

W świetle art. 243 k.p.k. obywatel ma prawo ująć osobę na gorącym uczynku lub w pościgu podjętym bezpośrednio po popełnieniu przestępstwa, jeżeli zachodzi obawa ukrycia się tej osoby lub nie można ustalić jej tożsamości.  Każdorazowo po zaistniałym zdarzeniu, kierownictwo urzędu powinno przeprowadzić stosowna analizę w celu wprowadzenia zmian organizacyjno-prawnych, zapobiegających podobnym sytuacjom w przyszłości.



Urzędnikowi nie wolno:

– zachowywać się względem petenta w sposób dający podstawę do uznania tego zachowania za prowokację, nakłanianie lub namawia nie do wręczenia korzyści;

– zwracać osobie podejrzanej otrzymanych od niej banknotów lub przedmiotów, które mogą stanowić dowody przestępstwa;

– pozostawiać przekazanych banknotów lub przedmiotów poza swoją kontrolą lub w zasięgu osób postronnych ani chować ich w sposób mogący nasuwać podejrzenie, że korzyść majątkowa została przyjęta, np. wśród rzeczy osobistych;

– opuszczać pomieszczenia służbowego, pozostawiając w nim osobę zatrzymaną bez dozoru;

– podejmować dyskusji, tłumaczyć zaistniałych zdarzeń, wyjaśniać swoich decyzji dotyczących dalszego postępowania.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

NIEKARALNE FORMY KORUPCJI



Istnieją takie formy korupcji które nie są penalizowane karnie czyli mówiąc prościej są to niekaralne czyli legalne formy korupcji. Przynajmniej z prawnego punktu widzenia.

Do niekaralnych form korupcji możemy zaliczyć np.:
• nepotyzm,
• kumoterstwo,
• konflikt interesów.

Osoba zaangażowana w jeden z powyższych procederów nie będzie za te czyny ścigana karnie. Nie wyklucza to jednak uwzględnienia takich zachowań w procedurach wewnętrznych organizacji i związanej z tym odpowiedzialności dyscyplinarnej pracownika który się ich dopuścił.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

KONFLIKT INTERESÓW



Konflikt interesów to pełnienie przez osobę publiczną, albo członków jej najbliższej rodziny, funkcji lub utrzymywanie kontaktów o charakterze prywatnym, które wpływać mogą na treść urzędowych zachowań w sposób mogący rodzić wątpliwości co do ich bezstronności.

Oczywiście konflikty interesów mogą także występować na rynku czysto komercyjnym i bez związku z tzw. sferą publiczną.

Konflikt interesów przejawia się w różnych formach i występuje na wszystkich szczeblach działań gospodarczych, politycznych, administracyjnych.

Są takie przypadki w których uniknięcie konfliktu interesów nie jest możliwe. W takich przypadkach zaleca się przede wszystkim jawność takiej sytuacji oraz szczególną pieczołowitość w wykonywaniu zadań.

W biznesie konflikt interesów jest jedną z kluczowych i często występujących kwestii. Wielu przedsiębiorców zdaje sobie sprawę z wagi tego problemu. Dlatego też, aby temu skutecznie przeciwdziałać, wprowadzane są specjalne regulacje wewnętrzne mające na celu nie tylko eliminowania zjawiska ale przede wszystkim ograniczenie jego zasięgu.



Konflikty interesów występują w przypadkach:

posiadania powiązań finansowych, rodzinnych, towarzyskich i innych z dostawcami, klientami i innymi podmiotami współpracującymi z firmą,
powiązania z konkurencją, np. przez zatrudnienie albo konsultacje,
zaangażowania się w produkcję dóbr lub usług, konkurencyjną wobec firmy,
wykonywania pracy nie dla firmy, z wykorzystaniem urządzeń firmy, czasu pracy itp.,
świadczenia usług dla firmy innych niż te, które wynikają ze stosunku pracy, np. sprzedaż materiałów, wypożyczanie sprzętu,
dostępu do poufnych informacji, których wykorzystanie może przynieść korzyść finansową lub inną,
łączenia funkcji lub powiązania między osobami pełniącymi funkcje, między którymi zachodzi jednostronna lub obustronna zależność, np. funkcji wytwórczych i kontrolnych.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

WYTYCZNE CBA ODNOŚNIE ZAKRESU SZKOLEŃ ANTYKORUPCYJNYCH


Już na wstępie należy zauważyć, że wytyczne CBA dotyczące zakresu szkoleń antykorupcyjnych są dość szerokie ale jednocześnie dość jednostronne. Nie uwzględniają wielu w mojej ocenie ważnych i potencjalnie przydatnych zagadnień praktycznych, szczególnie dla osób które w codziennej pracy pozostają na styku z zagrożeniami korupcyjnymi.

W tym miejscu rodzi się także podstawowe pytanie czy rekomendowany zakres jest uniwersalny dla wszystkich potencjalnych uczestników szkoleń antykorupcyjnych, czy też powinien on być modyfikowany w sposób uwzględniający z jednej strony specyfikę podmiotu zamawiającego dla swoich pracowników szkolenie antykorupcyjne a z drugiej strony funkcje i stanowiska zajmowane przez tych pracowników oraz poziom zagrożeń korupcujnych? Pytanie to jest o tyle istotne, że odpowiedź na nie przekłada się bezpośrednio na czas niezbędny na realizację takiego szkolenia a to z kolei ma wpływ na jego koszt, zarówno ten „płacony” za szkolenie antykorupcyjne jak i ten związany z czasowym wyłączeniem pracowników z bieżących zadań na czas realizacji szkolenia.

W mojej ocenie optymalnym rozwiązaniem jest każdorazowe dostosowywanie programu (zakresu) szkolenia antykorupcyjnego do profilu zarówno samego podmiotu zamawiającego takie szkolenie jak też profilu jego uczestników w sposób uwzględniający zakres ich obowiązków w tym zajmowane stanowisko czy pełnioną funkcję, poziom ryzyka korupcyjnego na danym stanowisku, ewentualne inne obowiązki danego pracownika związane z przeciwdziałaniem korupcji jak np. stanowisko kierownicze.

Odrębną grupą są wyspecjalizowane komórki organizacyjne lub stanowiska których podstawowym zadaniem jest przeciwdziałanie korupcji w danym podmiocie. Takie osoby wymagają szczególnie starannego przeszkolenia obejmującego wiedzę znacznie wykraczającą poza samo klasycznie rozumiane szkolenie antykorupcyjne.

Oczywiście powyższe dostosowywanie programu w dalszym ciągu winno czynić zadość wspomnianym wytycznym CBA dla szkoleń antykorupcyjnych.


Jakie są wytyczne CBA dla szkoleń antykorupcyjnych?

Przede wszystkim według CBA, pracownik / urzędnik aby właściwie wykonywać powierzone obowiązki powinien znać:
1. określone przepisy prawa powszechnie obowiązującego, których znajomość wymagana jest na danym stanowisku,
2. wewnętrzne procedury obowiązujące w danym urzędzie / podmiocie / organizacji,
3. przyjęty w urzędzie (lub innym podmiocie) tryb postępowania oraz kulturę organizacyjną.

Trzeba zauważyć, że wszystkie te wymienione elementy zawierają już w sobie wiedzę antykorupcyjną. Przykładowo:
Ad. 1. Znajomość powszechnie obowiązującego prawa powinna obejmować także znajomość przepisów antykorupcyjnych,
Ad. 2. Znajomość wewnętrznych procedur obowiązujących w danym urzędzie / podmiocie powinna obejmować także znajomość wewnętrznych zasad i procedur antykorupcyjnych,
Ad. 3.  Znajomość przyjętego w urzędzie (lub innym podmiocie) trybu postępowania oraz kultury organizacyjnej powinna uwzględniać wiedzę o sposobie postępowania w przypadku zaistnienia incydentu korupcyjnego lub wejścia w wiedzę o takim incydencie, a także wiedzę o jasno określonych zasadach przyjmowania i wręczania zwyczajowych „upominków / prezentów  marketingowych”.

To jest baza na której rozpoczyna się budowanie systemowych rozwiązań antykorupcyjnych w danym podmiocie których podstawowym elementem jest szkolenie antykorupcyjne które powinno obejmować zagadnienia takie jak :
- etyka jako podstawowy element kształtowania, właściwych postaw pracowników urzędu,
- kultura uczciwości w urzędzie (pojęcia takie jak: publiczne/państwowe, dobro wspólne itp,),
- misja służby publicznej i etos zawodowy,
- rola i specyfika urzędu w odniesieniu do działania na rzecz obywateli i ekonomizacji działalności sektora publicznego.

Opierając się na wytycznych CBA, po zapoznaniu się z wyżej opisanymi kwestiami podstawowymi i ich opanowaniu urzędnicy powinni zostać przeszkoleni w zakresie przeciwdziałania korupcji.

Z wytycznych CBA wynika, że szkolenie antykorupcyjne powinno uwzględniać i objaśniać przede wszystkim następujące zagadnienia:
korupcja,
konflikt interesów,
osoba pełniąca funkcję publiczną,
związek z pełnieniem funkcji publicznej,
osoba pełniąca najwyższe rządowe funkcje wykonawcze na poziomie krajowym/centralnym,
funkcjonariusz publiczny,
działanie na szkodę interesu publicznego,
sprzedajność urzędnicza (korzyść majątkowa, korzyść osobista, przyjęcie korzyści, przyjęcie obietnicy itd,),
czynność służbowa,
przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków,
zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa,
sposoby postępowania w przypadku zaistnienia korupcji itp,

Zgodnie z zaleceniami CBA dotyczącymi szkoleń antykorupcyjnych:
wszystkie szkolenia antykorupcyjne powinny mieć możliwe praktyczne zastosowanie,
sugeruje się tam gdzie to możliwe formę warsztatową szkolenia antykorupcyjnego,
szkolenia antykorupcyjne powinny być obligatoryjne czyli bezwzględnie obowiązkowe,
szkolenia antykorupcyjne powinny być powszechne czyli obejmować wszystkich pracowników,
szkolenia antykorupcyjne powinny być cykliczne, powtarzane co najmniej raz na dwa lata dla każdego z pracowników.

CBA zauważa w tym miejscu, że tylko systematyczna działalność szkoleniowa w zakresie przeciwdziałania korupcji będzie efektywna i pozwoli zminimalizować ryzyka związane z wystąpieniem zagrożeń korupcyjnych.

Nadto CBA zaleca rozszerzone szkolenia antykorupcyjne dla kadry kierowniczej. Samo szkolenie załogi będzie skuteczne tylko jako część systemu organizacyjnego podmiotu którego dotyczy. Skuteczność takich systemów, w tym systemu antykorupcyjnego zależy od przykładu kierownictwa, jego postawy i zrozumienia problemu. Dawanie dobrego przykładu podwładnym jest obowiązkiem kadry kierowniczej, dlatego według CBA, szkolenie antykorupcyjne dla kadry kierowniczej powinno zostać uzupełnione o co najmniej dwa dodatkowe moduły obejmujące:
rolę przełożonego w przeciwdziałaniu korupcji,
rolę instytucji w przeciwdziałaniu korupcji.

W mojej ocenie szkolenie antykorupcyjne kierowane do kadr kierowniczych powinno zawierać jeszcze przynajmniej kilka o ile nie kilkanaście zagadnień praktycznych, przydatnych w codziennej pracy na styku z zagrożeniami korupcyjnymi. Więcej informacji na ten temat oraz przykładowe programy szkoleń antykorupcyjnych znajdziesz na tej stronie klikając tutaj, lub na mojej stronie głównej SPECJALISTA.edu.pl. Każdy z tych programów uwzględnia wytyczne CBA dla szkoleń antykorupcyjnych oraz może być zmodyfikowany pod indywidualne potrzeby zamawiającego.

Niezależnie od samych szkoleń antykorupcyjnych świadczę także usługi eksperckie i doradcze w zakresie szeroko pojętego przeciwdziałania korupcji w tym tworzenie wewnętrznych polityk/procedur antykorupcyjnych, systemów kontroli wewnętrznej, inne działania w tym zakresie szerzej wymienione tutaj.
Poradnik ANTYKORUPCYJNY:

OSOBA PEŁNIĄCA FUNKCJĘ PUBLICZNĄ


Kim jest osoba pełniąca funkcję publiczną?


Zgodnie z art. 115 § 19 k.k. osobą pełniącą funkcję publiczną jest:



1) funkcjonariusz publiczny tj.:

- Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej,

- poseł, senator, radny,

- poseł do Parlamentu Europejskiego,

- sędzia, ławnik, prokurator, funkcjonariusz finansowego organu postępowania przygotowawczego lub organu nadrzędnego nad finansowym organem postępowania przygotowawczego, notariusz, komornik, kurator sądowy, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca, osoba orzekająca w organach dyscyplinarnych działających na podstawie ustawy,

- osoba będąca pracownikiem administracji rządowej, innego organu państwowego lub samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe, a także inna osoba w zakresie, w którym uprawniona jest do wydawania decyzji administracyjnych,

- osoba będąca pracownikiem organu kontroli państwowej lub organu kontroli samorządu terytorialnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe,

- osoba zajmująca kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej,

- funkcjonariusz organu powołanego do ochrony bezpieczeństwa publicznego albo funkcjonariusz Służby Więziennej,

- osoba pełniąca czynną służbę wojskową, z wyjątkiem terytorialnej służby wojskowej pełnionej dyspozycyjnie,

- pracownik międzynarodowego trybunału karnego, chyba że pełni wyłącznie czynności usługowe;



2) członek organu samorządowego, np. samorządu lekarskiego, gospodarczego, adwokackiego;



3) osoba zatrudniona w jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi (z wyjątkiem osób wykonujących wyłącznie czynności usługowe, np. pracowników sekretariatu, kierowców, gońców);



4) osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez wiążącą Rzeczpospolitą Polską umowę międzynarodową;



5) osoba, której uprawnienia i obowiązki w zakresie działalności publicznej są określone lub uznane przez ustawę, tj.:

− diagnosta uprawniony do wpisywania w dowodzie rejestracyjnym pojazdu terminu kolejnego badania technicznego;

− dyrektor przedsiębiorstwa państwowego w zakresie zarządzania i reprezentowania przedsiębiorstwa na zewnątrz;

− prezes Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w zakresie tylko takich czynności, które wiążą się z dysponowaniem środkami publicznymi;

− osoba dokonująca z upoważnienia przewoźnika kontroli dokumentów przewozu osób lub bagażu w środkach komunikacji publicznej;

− nauczyciel akademicki;

− lekarz, o ile wykonuje czynności lekarskie w ramach świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych na rzecz osób ubezpieczonych.
Ta strona jest stroną peryferyjną serwisu SPECJALISTA.edu.pl
KORUPCJA i ANTYKORUPCJA. Szkolenie antykorupcyjne. Procedury antykorupcyjne. Zwalczanie korupcji. Przeciwdziałanie korupcji. Prewencja antykorupcyjna. Niekaralne formy korupcji. Czym jest korupcja? CBA. Korupcja w firmach. Korupcja w administracji. Łapówki. Zjawisko korupcji w Polsce. Rodzaje korupcji. Przekupstwo (łapownictwo). Płatna protekcja. Nadużycie uprawnień. Udaremnianie, utrudnianie przetargu publicznego. Nepotyzm. Kumoterstwo. Konflikt interesów. Korupcja wyborcza. Szkolenia antykorupcyjne - Artur Frydrych - Szkolenia.
kompleksowe wsparcie antykorupcyjne
przeszkolę, pomogę, doradzę, wdrożę...
Zapraszam!
Wróć do spisu treści